CV

Fascinaties

  • Overgangen: in natuur, in landschap en in stedelijke omgevingen.
  • Vormgeven: vanuit de opgave, tijdloos, niet vormgeven om het vormgeven.
  • Beleving: op stedelijk niveau, hoe verhoudt de architectuur zich met haar omgeving, op gebouw niveau, wat doet architectuur met de beschouwer, in de benadering zowel het exterieur als het interieur, hoe ervaar je de route van binnentreden tot aan je bestemming en vice versa.
  • Menselijke benadering van de ontwerpopgave: nieuwsgierigheid.
  • Duurzame benadering van de ontwerpopgave: in de breedste zin van het woord.
Op de raakvlakken van verschillende omgevingen, zowel in natuur, in landschap als in stedelijke omgevingen ontstaan vaak interessante ontmoetingen. Ontmoetingen, die de beleving prikkelen en ruimtelijk iets opleveren, bijvoorbeeld: kusten, bergtoppen en bosranden. Maar ook aan de stedelijke randen en binnen de stedelijke gebieden ontstaat in de overgangen vaak de meest interessante ruimtelijke beleving.
Mijn benadering van het ontwerpen is te proberen enigszins tijdloos naar de opgave te kijken. Te ontwerpen vanuit mijzelf in nauw overleg met de opdrachtgever. Ontkomen aan een tijdsbeeld kan je natuurlijk nooit helemaal.

Zowel in de manier van denken als in materiaalgebruik word je beïnvloed door de tijd waarin je leeft. In het huidige tijdsgewricht is de maatschappij, onder invloed van de economische crisis en de digitalisering, in een rap tempo aan het veranderen. Dit gegeven biedt kansen voor een geheel nieuwe kijk op architectuur en vormgeven. Eenvoud is wat mij betreft hierin een sleutelbegrip. Uitgangspunt blijft de opgave met een neutrale visie te benaderen, waarin duurzaamheid een grote rol speelt.
Wanneer je op een gebouw toeloopt beleef je dan een teleurstelling of word je verrast en zal je met belangstelling het vervolg willen ondergaan. Geprikkeld worden in de beleving en daar een vervolg aan willen geven is één van mijn uitgangspunten in de benadering van de ontwerpopgave. De ruimtelijkheid van het interieur, de vormgeving daarvan en het kleurgebruik is hierin tevens van grote betekenis. Een meester in dit gegeven is de Japanse architect Tadao Ando. Ando's 'Watertempel' op het eiland Awaji aan de baai van Osaka is hiervan een inspirerend voorbeeld (bezocht in 2003).
Ik ben gefascineerd door de natuurlijke menselijke nieuwsgierigheid, het prikkelen daarvan is een boeiend ontwerpuitgangspunt.
Duurzaamheid wordt in mijn ontwerpproces steeds meegewogen. Het nadenken over innovatieve duurzame oplossingen en het toepassen daarvan is niet alleen fascinerend maar ook noodzakelijk.

Foto's uit: 'ANDO MASAO FURUYAMA' (uitgever: Taschen)